Dit is niet wat we verwacht hadden. - Ik dacht dat we de Arno konden zien.
De signorina schreef: Kamers naast elkaar met uitzicht.
En dit zijn kamers zonder uitzicht die ver uit elkaar liggen.
We moeten ons gauw verkleden, anders lopen we het diner ook nog mis.
Dit had ze niet mogen doen. Absoluut niet.
Voor mij is het niet belangrijk, maar ik vind het erg voor jou.
Jij moet ook een kamer met uitzicht hebben.
Wat een aanbeveling voor een toneelstuk.
Dat is het ook.
Er is veel verschil tussen de misère van Londen en die van Prato.
Je moet de gebaande paden verlaten.
Ga naar Gubbio, Settignano, Galluzzo...
San Gimignano, Monteriggione...
Een mengeling van primitief en klassiek. Onweerstaanbaar.
Miss Pole? - Ja, Mr Emerson?
U drinkt toch geen citroenlimonade, nietwaar?
Zet het weg. Limonade is veel te zuur. Dat is erg slecht voor de maag.
Jij krijgt de eerste kamer met uitzicht die vrijkomt.
Waarom jij niet? - Nee, jij. Ik sta erop.
Het vlees is vast en zeker gekookt.
Er zit geen smaak aan.
Monteriggione is zeer apart. Er leven nog onbedorven Italianen.
In al hun eenvoud en charme. - Stonden daar die korenbloemen?
Een heel tapijt van korenbloemen. Prachtig.
De korenbloem is de mooiste bloem die er is. Vindt u niet, Miss Lavish?
Ik hou van brutale bloemen.
Van een roekeloze roos of een onstuimige tulp.
Je moeder zou het me nooit vergeven. - Ze zou willen dat jij hem kreeg.
Het uitzicht op de Arno is voor jou. - Waarom maken we ruzie?
We hebben geen kamer met uitzicht. - Ik wel. En George ook.
Dit is m'n zoon, George.
U mag onze kamers hebben, dan nemen wij de uwe.
Geen enkel probleem. - Dank u, dat kunnen we niet aannemen.
Waarom niet?
We willen niet... - Lucy.
Vrouwen kijken graag naar buiten. Mannen niet.
George, zeg jij eens iets. - Het spreekt vanzelf.
Waarom niet? Onze kamers zijn zo leeggeruimd.
Die beleefdheden dienen werkelijk nergens toe.
Het laat me koud wat ik zie. Mijn blik is naar binnen gericht.
Hier zingen de vogels. Hier is de lucht blauw.
Kom, Lucy.
Ik gun ze hun mooie uitzicht. Waarom niet?
Ga achter ze aan, George.
Wat een onmogelijke man.
Het was aardig bedoeld. - Ik weet wel weg met zulke mensen.
Je was grof. Dit was niet juist.
Dit pension is een vergissing. Morgen gaan we verhuizen.
Dat is Mr Beebe.
Nu kunnen we niet verhuizen.
Mr Beebe? Kent u ons niet meer? Miss Bartlett en Miss Honeychurch.
We hebben elkaar in Tunbridge Wells ontmoet.
Hoe maakt u het? - U wordt onze nieuwe predikant.
In juni verhuis ik naar Summer Street.
We hadden vreselijk met u te doen. - Mr Emerson is zo tactloos.
Hij bedoelde het goed.
Die heer en z'n zoon boden ons hun kamers met uitzicht aan.
Uiterst indiscreet.
Soms kunnen indiscrete zaken heel erg mooi zijn.
Ik ben de chaperonne van m'n nichtje Lucy.
Ik wil haar niet verplichten aan mensen die we niet kennen.
Volgens mij had 't geen kwaad gekund. - Zie je wel?
Vindt u dat ik het aanbod had moeten accepteren?
U vindt mij kleingeestig. - Dat bedoel ik zeker niet.
Als u mij toestaat, zal ik graag voor u bemiddelen.
Hij zal geen misbruik maken, noch dankbaarheid verwachten.
Hij denkt dat u zijn kamers beter op waarde weet te schatten dan hij.
Mijn wensen komen op de tweede plaats.
Ik ben hier dankzij jouw goedheid.
Als je wilt dat ik die heren uit hun kamers zet, dan doe ik dat.
Mr Beebe, wilt u zo vriendelijk zijn om Mr...
Emerson te zeggen dat we z'n aanbod accepteren.
Ik wil uw vader danken voor deze aardige geste.
Dat kan niet. Hij zit in bad.
Ik zou jou graag de grotere kamer geven, maar die was van de jonge man.
Ik ben op mijn wijze een vrouw van de wereld.
Ik weet waar zulke dingen toe kunnen leiden.
Wat heeft dat te betekenen?
Kleed je aan. Straks is het mooiste deel van de dag voorbij.
U zei dat u van korenbloemen hield. - Dus hebben we ze voor u meegebracht.
Deze bloemen weerspiegelen uw persoonlijkheid.
Ik wil ze in uw haar zien.
Er is geen mooier sieraad voor een vrouw.
Mag ik een impertinente opmerking maken?
Nu klinkt u net als Miss Lavish.
Zeg niet dat u ook een boek schrijft. - Daarin zou u de hoofdrol vervullen.
Ik zou schrijven:
Als Miss Honeychurch ooit gaat leven zoals ze speelt...
zal dat zeer veel opwinding teweeg brengen. Voor ons en voor haar.
Moeder zegt dat ik humeurig word als ik Beethoven heb gespeeld.
Logisch. Het is prikkelende muziek.
Wilt u nog wat spelen? - Nee, ik ga uit.
Alleen? Is dat wel verstandig?
Iemand die verstandig is, blijft thuis in Summer Street.
Ik beloof u dat ik niet ver zal gaan.
Neem me niet kwalijk.
Wat is er aan de hand met Miss Lucy? - Te veel Beethoven, vrees ik.
Ze speelt prachtig.
Miss Catharine, u hebt bloemen in uw haar.
Bon Giorno, Ferdinando.
We brengen u een saluut.
Het brons is van Turkse kanonnen veroverd door ridders van San Stefano.
Wacht even.
Laat die man eerst even voorbij. Britten in het buitenland...
Ik zou een examen afnemen in Dover en iedereen die zakt terugsturen.
In de Santa Croce zonder reisgids.
Miss, dit niet erg goed.
Ga de fresco's van Giotto zien. Kapel Peruzzi, kapel Bardi erg mooi.
Nee, dank u.
Giotto was een leerling van Cimabue. Hij hoedde schapen op de montagne.
Met een stukje creta maakte hij tekening van herder.
Ik goede guide. Spreken Engels. - Ga alstublieft weg.
Kapel Peruzzi fresco van Giotto.
U ziet hier prachtige fresco's van Giotto.
Daar doet hij afstand van z'n aardse bezittingen.
Aan de rechterkant ziet u de vierde paus.
En daar ziet u hem groeten.
En daar ondergaat hij een vuurproef voor de sultan.
En hier... - Goedemorgen, Mr Eager.
U bespaart me een privé-rondleiding.
Hier ligt hij op z'n sterfbed.
Mr Eager is onze Engelse kapelaan in Florence.
...Geruïneerd bij een restauratie...
...niet gestoord door de valkuilen van anatomie en perspectief.
Moet je die dikkerd zien. Hij zweeft omhoog als een luchtballon.
De kerk van Santa Croce is door gelovigen gebouwd in de Middeleeuwen.
Hij bedoelt dat de arbeiders onderbetaald werden.
De kapel is wat klein voor twee gezelschappen.
We zullen u niet langer storen. - Mr Eager, er is genoeg plaats.
U hoeft niet...
O jee.
Kom hier staan.
U ziet hier in de Peruzzikapel en waar we daarnet verjaagd werden...
de bijzondere kwaliteiten van Giotto.
M'n arme jongen heeft hersens, maar hij is erg in de war.
Waarom? - Een goede vraag.
Hij is opgevoed zonder het bijgeloof waardoor mensen elkaar haten...
in naam van God.
Ik moet gaan.
U hoeft niet verliefd op m'n zoon te worden, maar probeer hem te helpen.
Kon iemand hem maar van dat gepieker afhelpen...
En waarover? Over de dingen van de wereld.
Ik geloof niet in het wereldleed. U wel?
Ik ook niet. Absoluut niet.
Dat dacht ik wel.
Laat m'n jongen dan beseffen dat er naast het eeuwige 'waarom'...
ook een 'ja, ja, ja' bestaan.
Heeft uw zoon geen hobby's?
Ik vergeet m'n zorgen aan de piano en m'n broer verzamelt postzegels.
U moet me excuseren. M'n nicht maakt zich vast al zorgen.
Arm meisje.
Integendeel. Ik ben erg gelukkig en ik heb een fantastische tijd.
Dank u wel en tot ziens.
Wat een prachtige wijnkar. Moet je zien hoe hij kijkt, de simpele ziel.
Ik ben dol op die steegjes.
Het zijn allemaal boeren.
We zijn verdwaald.
Nee, Miss Bartlett. U kijkt niet in uw reisgids.
Twee vrouwen in een onbekende stad... Wat een avontuur.
We dwalen gewoon wat rond.
Je moet voor alles openstaan. Net als Miss Lucy.
Waarvoor? - Voor lichamelijke indrukken.
Ik zal u een geheim vertellen. Ik hou uw nichtje in het oog.
Voor uw boek?
Een meisje dat verandert onder invloed van Italië. En waarom niet?
Het is de Goten ook overkomen.
Ruikt u het?
De ware Florentijnse geur. Snuif hem op.
Dieper.
Elke stad heeft z'n eigen geur.
Hoe voelt u zich nu?
Uitstekend. Prima.
Laten we dan maar naar huis gaan.
We hoeven hier niet te blijven zitten.
Dank voor uw goede zorgen. Ik kan wel alleen gaan.
M'n foto's. - Welke foto's?
Ik ben ze verloren op het plein. Wilt u zo vriendelijk zijn...
Miss Honeychurch.
U kunt niet alleen naar huis. - Jawel.
Echt niet.
Ik ga liever... - Dan haal ik de foto's niet.
Daar staat bovendien een muur. Ga zitten en wacht op mij.
Is het niet vreemd?
De Italianen zijn zo vriendelijk en beminnelijk...
en toch zijn ze zo gewelddadig.
Mr Emerson?
Ik geneer me enorm. Ik weet niet wat me overkwam.
Het is heel normaal. Ik viel ook bijna flauw.
Ik ben u duizend excuses verschuldigd.
Ik wil u een gunst vragen.
U weet hoe de mensen kunnen zijn.
Met hun geroddel.
Vooral dames zijn daar erg goed in.
Begrijpt u wat ik bedoel? - Nee.
Wilt u het aan niemand vertellen?
Mijn malle gedrag.
Wat was dat? Dat waren mijn foto's.
Ik wist er geen raad mee. Ze zaten onder het bloed.
Nu heb ik het toch gezegd.
Er is iets groots gebeurd.
Nogmaals bedankt.
Een ongeluk is zo gebeurd. En dan ga je door met je leven.
Ik niet.
Ik bedoel... Er is iets met me gebeurd.
En met u ook.
Dominee Beebe en Eager, Mr Emerson en George, Miss Eleanor Lavish...
Miss Charlotte Bartlett en Miss Lucy Honeychurch maken een tochtje.
Italianen mennen de paarden.
Dit is m'n zus.
Moeten we dit toestaan?
Daar kunt u in dit landschap geen bezwaar tegen hebben.
Als het maar z'n zus is.
U bent dus op reis, Miss Honeychurch. Studeert u kunstgeschiedenis?
Helaas niet. - U bestudeert de mens, net als ik.
Ik ben hier als toerist. - O ja?
Wij die hier wonen, hebben soms medelijden met de toeristen...
die versleept worden naar Venetië, Florence en Rome...
precies volgens de reisgids.
Hun enige zorg is alles 'gedaan' te hebben.
Van mij mogen alle reisgidsen in de Arno worden gegooid.
Steden, rivieren en paleizen buitelen over elkaar heen in één draaikolk.
Kijk daar, Miss Honeychurch.
De villa van Helen Laverstock die Fra Angelico bestudeert.
En aan uw linkerzijde... Nee, daar.
Woont Mr Henry Burrage.
Een voorbeeldige Amerikaan. Zeer zeldzaam.
U kent vast z'n monografieën over de Middeleeuwen?
Is uw vader niet journalist, Mr Emerson?
Dat was hij vroeger. - Aha, hij renteniert.
En u? - Ik werk bij de spoorwegen.
Kent u die van het Amerikaanse meisje dat vraagt:
Zeg pa, wat hebben we in Rome gezien? En pa zegt:
Volgens mij hebben we in Rome die gele hond gezien.
De gele hond...
Zo reizen die lui.
Wat gebeurt hier? Stop onmiddellijk.
Dit gaat te ver.
Slaat hij op hol?
Misdraagt Phaëton zich met z'n Persephone?
Laat dit aan mij over. - Laat ze toch.
Echt geluk is zo zeldzaam. Dat verjaag je toch niet?
Schoonheid.
Hoop.
Is dat uw zoon?
Is dat de teruggetrokken stugge George?
Dat is z'n credo.
Mag ik nog een klontje, Mr Beebe?
Vreugde.
Schoonheid.
Hij bekeert zich tot het eeuwige 'ja'. - En een lepeltje, als dat er is.
Liefde.
Wat is dat?
De heren spelen zeker een spelletje. Waarom doe je niet mee?
Ik wil bij jullie zitten. - Wat slim van mij.
Ik ga nooit weg zonder m'n doeken.
Voor het geval je op de natte grond of het koude marmer moet zitten.
Neem plaats, Lucy. Ik sta erop dat jij de andere neemt.
De grond is goed genoeg voor mij. Ik heb al jaren geen reumatiek meer.
Als ik iets voel, sta ik wel op.
Ging ze niet terug naar Weybridge? - Haar vriendin vertrok alleen.
Zij bleef in Monteriano. - En is ze echt...
Schrik maar niet, het is geen verkoudheid.
Dat kuchje heb ik al drie dagen.
Het heeft niets te maken met de vochtige grond.
Ik ga wel naar Mr Beebe. - Ja, doe dat maar.
Dat zal hij zeer op prijs stellen.
Is ze echt met die Italiaan getrouwd? - In de kerk van Monteriano.
Een jonge man. Hij is tien jaar jonger dan zij.
Eleanor...
Ik heb een theorie.
Lets in dit landschap verleidt zelfs de ongevoeligste ziel tot romantiek.
Het lijkt op het landschap rond Shropshire...
waar ik ooit een vakantie doorbracht bij m'n vriendin Miss Apesbury.
Volgens mij heb je daar een avontuur beleefd.
Ontken het maar niet.
Mr Eager, kom bij ons zitten. Miss Honeychurch is onwel.
Rijd je niet met ons mee? - Ik ga lopen.
Houd moed, Miss Honeychurch.
Denkt u dat die elektrische ontladingen er zijn om ons te doden?
De kans dat we geraakt worden door de bliksem is enorm klein.
De messen die de bliksem kunnen aantrekken, zijn in de andere koets.
Wat moeten we doen? Hoe leggen we hem het zwijgen op?
De koetsier? - Maar nee. Mr George Emerson.
Ik wil niet te hard oordelen, maar hij gaat er vast over spreken.
Nee, hij zegt nooit iets.
Je mag al blij zijn als je een ja of nee uit hem krijgt.
Helaas heb ik eerder met zulke types te maken gehad.
Ze houden hun wapenfeiten zelden voor zichzelf.
Wapenfeiten?
Goed, ik zal met hem spreken.
Nee, Lucy. Dat is mijn taak.
Hij had al een uur geleden terug moeten zijn.
Blijf daar niet staan. Ze kunnen je buiten zien.
Zodra hij binnen is, spreek ik hem erop aan.
Dat moet je zeker niet doen.
Arm meisje, je bent nog zo jong. Je kent alleen goede mensen.
Je weet niet waartoe mannen in staat zijn.
Wat zou er gebeurd zijn als ik niet was gekomen, denk je?
Ik zou het niet weten. - Geef antwoord, Lucia.
Wat zou er gebeurd zijn als ik niet gekomen was?
Maar je kwam wel.
Ik irriteer je met alles wat ik doe.
Het is waar. Ik ben te oud voor je.
En te saai.
We moeten proberen de ochtendtrein te halen.
Ik heb gefaald. Je moeder zal het me nooit vergeven.
Kom weg bij dat raam.
Ze zal het me vast en zeker verwijten als ze ervan hoort.
En dat verdien ik nog ook.
Waarom zou moeder dit moeten horen? - Je vertelt haar toch altijd alles.
Meestal wel, ja.
Jullie hebben zo'n mooie vertrouwensband.
Daar wil ik niet tussen komen. En zoals ik al zei, het is mijn fout.
Dat mag moeder niet denken. - Dat doet ze wel als je erover praat.
Ik zal er niet over spreken. Niet met moeder, noch met iemand anders.
We zullen allebei zwijgen als het graf.
Ga maar gauw naar bed. We moeten er vroeg uit.
We zijn geen hele week geweest. - De kamers zijn een week gereserveerd.
We zijn maar een halve week geweest, dus krijgt u de helft van het bedrag.
Ik verlies hierop. Ik had de kamers wel vijf keer kunnen verhuren.
Lucy, we moeten onmiddellijk pakken.
Ik wil u even spreken, Mr Emerson.
Thuis.
U mag niet gluren.
Cecil vroeg mijn toestemming, maar hij kan het niet zonder mij.
Of mij. Hij vroeg ook mijn toestemming.
Wat vreemd. Wat heb je gezegd? - Nee.
Het kwam door de manier waarop.
Hij zei dat het geweldig voor Lucy zou zijn...
en dat ik zeker erg blij was. Dus zei ik nee.
Malle jongen. Jij denkt dat je zo goed en oprecht bent...
terwijl je de boel voor de gek houdt.
Ze heeft ja gezegd. - Wat ben ik daar blij om.
Lieve Cecil, wat een vreugde. Welkom in de familie.
Hallo, Mr Vyse. Ik kom op de thee. Zou dat lukken?
Voedsel is het enige dat je hier altijd krijgt.
Wat is dit nou? - Een bot van Freddy.
Hij is onverbeterlijk. Er komt niets terecht van die jongen.
Heel anders dan z'n zus. - Vindt u z'n zus veelbelovend?
Ik heb een theorie over haar.
Vindt u het niet vreemd dat ze Beethoven zo gepassioneerd speelt...
en zo teruggetrokken leeft?
Ik heb het vermoeden dat op een dag...
haar muziek en haar leven één zullen worden.
Dan excelleert ze op beide vlakken. - Die dag is niet meer ver.
Ze stemt toe in een huwelijk met mij.
Het spijt me als ik u laat schrikken.
Ik wist niet dat u zo intiem met haar was.
U had me het zwijgen moeten opleggen. Zullen we naar buiten gaan?
M'n gelukwensen.
En m'n zegen. De zegen van je dominee.
Ik hoop dat jullie heel gelukkig worden als man en vrouw...
en als vader en moeder. En nu wil ik wat eten.
Net op tijd. Dit werd al te serieus.
Officieel verloofd.
Het is te klein voor ons. Het kan de verkeerde huurders trekken.
De treindienst is verbeterd.
Wat is acht kilometer nu we het rijwiel hebben?
Wilt u ongehuwde dames als huurders? - Graag, als het dames van stand zijn.
Zeker, ofschoon ze momenteel dakloos zijn.
Miss Teresa en Catharine Alan. Ik heb ze in Italië ontmoet.
Pas maar op met die dames.
Ik zou het aan een heer verhuren, als hij tenminste netjes is.
Je zou de dames Alan graag mogen. - Niet als ze in dat pension logeerden.
Een romanschrijfster en een vrijdenkende vader en z'n zoon...
Ik heb geen beroep. Mijn houding, die onverdedigbaar is...
is dat ik mag doen wat ik wil als ik niemand lastig val.
Een voorbeeld van m'n decadentie.
Wat een fortuinlijk mens. Het bezit van vrije tijd is een groot goed.
Denk aan je houding. Vraag Mrs Pole hoe het met haar been gaat.
Kunnen Cecil en ik een wandeling gaan maken?
Dat is goed, maar hou je japon schoon.
Walgelijk dat een verloving als publiek bezit wordt gezien.
Al die gniffelende dames.
Het hoort erbij. Straks letten ze niet meer op ons.
Maar hun houding is niet juist.
Een verloving, wat een naar woord, is een privé-aangelegenheid...
en dient ook zo gezien te worden.
De predikende filosoof. - Mag je Mr Beebe ook al niet?
Dat zeg ik niet. Hij steekt zeker uit boven het gemiddelde.
Mr Beebe, ik ga de dames Alan schrijven.
Ze kunnen de villa huren van Sir Harry.
Hij verdient een huurder die net zo vulgair is als hijzelf.
Hij is werkelijk heel aardig. - Dames van stand...
Hij doet of hij God is met z'n afkomst, minzaamheid en 'goede' smaak.
En iedereen trapt er in. - Ik ga ze schrijven. Doet u dat ook?
Natuurlijk, ze zouden een aanwinst zijn voor onze gemeenschap.
Hemeltje, wat ben jij humeurig.
Dat komt door de visite. Al die vreselijke mensen.
En doordat ik niet alleen kan zijn met jou.
Te huur - villa Cissie
Italië en Londen zijn de plaatsen waar ik echt thuishoor.
Ik ben een soort lnglese ltalionato.
E un diavolo incarnato. Ken je die uitdrukking?
Ik denk dat je je beter bij mij voelt in een kamer...
dan in de vrije natuur zoals hier.
Je hebt gelijk. Als ik aan je denk, zie ik je altijd binnen.
Dit is het 'heilige meer'.
Zeer schilderachtig, maar het is eerder een plas dan een meer.
Freddy zwemt hier vaak. Hij komt hier erg graag.
En jij?
Ik kwam hier ook zwemmen, totdat ik betrapt werd.
Lucy... - Ja, we moeten terug.
Ik wil je iets vragen dat ik je nog niet eerder heb gevraagd.
Wat is er, Cecil?
Ik heb je nog nooit gezoend.
Nee, dat is zo.
Mag ik dat nu doen? - Natuurlijk.
Dat had je ook eerder mogen doen. Ik kan moeilijk beginnen.
Moeder had wel gelijk. Die mensen in 't pension waren allemaal wat vreemd.
'Onze buurman, Sir Harry Otway, heeft een kleine villa...
die hij wil verhuren. Ik dacht meteen aan u.'
'Het huis staat pal tegenover de kerk van dominee Beebe.
Ik heb hem verteld dat ik u hierheen wilde lokken.
Hij is het er helemaal mee eens en zal u vandaag nog schrijven...
om naar Surrey te komen. Vriendelijke groet, Lucy Honeychurch.'.
Londen Mrs Vyse's smaakvol ingerichte huis.
Goedenavond. Tot vrijdag.
Je kunt gaan, Rose. Dank je.
Maak Lucy een van ons. Ze ontwikkelt zich geweldig.
Haar muziek was altijd geweldig. - Ze raakt de Honeychurch-sluier kwijt.
Je weet wel wat ik bedoel.
Ze citeert het personeel niet meer en vraagt niet naar recepten.
Trouw met haar in januari.
Haar muziek en haar stijl...
Ze hield vast aan Schubert, terwijl ik Beethoven wilde.
Schubert was de juiste keuze voor vanavond.
Onze kinderen krijgen dezelfde opvoeding als Lucy.
Ze zullen opgroeien tussen simpele landslieden.
Dan gaan ze naar Italië voor verfijning.
En pas dan introduceer ik ze in Londen.
Geen dag later dan januari.
Cecil, liefste...
Je houdt dus van me, kleintje?
Ik heb een brief van de dames Alan.
Die vreselijke Alans met hun eeuwige gemaar.
Ze komen nu toch echt. Miss Teresa wil weten hoe vaak de slager levert.
Blijkbaar is m'n antwoord gunstig ontvangen.
Voorzichtig, Freddy. - Wat een wildebrassen.
Je hoort me niet eens. Wil je niet weten wat de dames Alan schrijven?
Wie zijn dat? - De nieuwe huurders.
Het was een andere naam. - Wat?
Van de nieuwe huurders. Ik sprak hem vanochtend. Hij zei:
Ik heb eindelijk geschikte huurders.
Ik zei: Geweldig, m'n beste.
Dat zijn de dames Alan. - Het klonk meer als Anderson.
Ik wist wel dat er weer verwarring zou ontstaan.
Freddy kan geen namen onthouden.
Jawel, ik weet het weer. Het was Emerson.
Sir Harry weet niet wat hij wil.
Emerson? Ik hoop dat het 't juiste soort mensen is.
Ja, Freddy. Er is een goed en een fout soort mensen.
Nou, dit zijn vrienden van Cecil.
Dus jullie kunnen ze met een gerust hart ontvangen.
We kennen mensen van die naam uit Florence. Heel vreemde mensen.
Maar wij mochten ze wel, nietwaar? - Die naam komt heel veel voor.
'Keurig. Ik heb net een telegram gestuurd.'.
Hou op. Jij moet altijd overdrijven.
Vader en zoon. Hij had nogal radicale opvattingen, maar een goed mens.
De zoon was zeer veelbelovend.
Stop, blijf daar staan.
Je bent een Leonardo. Met een lach die niet van deze aarde is.
Wat hoor ik over de nieuwe huurders? - Ik heb huurders voor z'n villa.
Een grote overwinning.
Na alle moeite die ik heb gedaan voor de dames.
Natuurlijk heb ik liever jouw vrienden.
Vrienden? Dit is juist de grap.
Ik kwam ze toevallig tegen in het museum.
Ze kwamen uit Italië. Vader en zoon, een vreemd stel.
Ze vroegen of ik een huisje op het land voor ze wist.
Een simpel onderkomen waar ze de aarde konden ruiken.
Natuurlijk is Londen bijzonder...
maar we willen het groen zien groeien, nietwaar George?
Het lieflijke Engelse landleven.
Met z'n natte hagen en kwelende vogeltjes.
Natuurlijk moeten we overal gelukkig zijn...
maar het is me niet gelukt. Ik heb hulp nodig.
Ik zoek een klein huisje waar George me in het weekend kan bezoeken.
Ik weet de perfecte plek voor u.
Het is alleen geen huisje, maar een villa.
Mijn heer, ik smeek u...
Als u mij uw kaartje geeft... - Ik heb helaas geen kaartje.
George noteert het adres.
Het is van Sir Harry Otway in Surrey. In Summer Street.
Summer Street? Daar heb ik van gedroomd.
Ik zal die snob een lesje leren.
De klassen moeten zich vermengen door huwelijken, etcetera.
Ik geloof in democratie. - Je weet niet eens wat dat betekent.
Het is niet eerlijk. Ik ken ze waarschijnlijk.
Die snob moet een lesje krijgen.
Ik neem het jou zeer kwalijk. Je had je er niet mee mogen bemoeien.
Je zet Sir Harry op z'n nummer ten koste van mij. Dat is zeer onloyaal.
Beheers je, Lucy. Toe nou.
Ik heb iemand meegebracht. - Ik ben zo beneden.
Byron. Ik had het kunnen weten.
A Shropshire Lad.
Nooit van gehoord.
The Way of All Flesh.
Ook nooit van gehoord.
Kijk nou, George leest Duits.
Wantrouw elke onderneming die nieuwe kleren vereist.
Waar blijven ze nou?
Ik kom al, Mr Beebe.
Dit is Mr Honeychurch, jullie buurman.
Kom binnen.
Ga mee zwemmen. - Dat lijkt me wel wat.
Een geweldige gespreksopening.
'Hoe maakt u het? Kom mee zwemmen.' Dit is Mr Honeychurch.
U hebt z'n zus in Florence ontmoet. - Hoe maakt u het?
Wat geweldig dat uw zus gaat trouwen. Ze zal vast gelukkig worden.
We hebben Mr Vyse ook ontmoet. Hij is zeer voorkomend.
George, ga mee zwemmen. Daarna komen jullie thee drinken.
Wil je echt gaan zwemmen? - Ja, dat zei ik toch.
Breng melk en honing mee.
En cakejes.
Je woont in een prachtig land, Honeychurch.
Toevalligheden zijn veel zeldzamer dan je zou denken.
Het is bijvoorbeeld geen toeval dat je hier bent als je erover nadenkt.
Ik heb erover nagedacht. Het is het noodlot.
Je hebt niet nagedacht. Ik stel je nu een vraag.
Waar heb je Mr Vyse ontmoet? - In de National Gallery.
Bij de Italiaanse kunst. En dan praat jij van toeval en het noodlot.
Je wordt aangetrokken door de Italiaanse cultuur, net als wij.
Dat vergroot de kans aanzienlijk. - Het is wel het noodlot.
Maar u mag het best 'Italië' noemen.
Komt u er ook in?
Geneer u niet. - Waarom ook niet?
Dit is heerlijk. Geweldig.
Schiet op, Emerson.
Kom nou, Mr Beebe. - Ik zal me maar meteen wassen.
Hemeltje...
Kom mee.
Wie waren die vreselijke mensen? - Kom mee, Mrs Honeychurch.
Kijk eens wie erbij is.
Hemeltje, Mr Beebe...
Kijk uit, je staat op me. - Jij bent het.
Neem thuis toch een bad. Daar heb je koud en warm water.
Ik duld geen tegenspraak, Freddy. Kom mee, Lucy.
Kijk daar. Nee, niet kijken. Arme Mr Beebe.
Miss Bartletts lastige boiler.
Arme Charlotte.
Arme, arme Charlotte. - De standaardreactie op haar brieven.
Arme Charlotte. - Dit is serieus.
Haar boiler wordt vervangen en het waterreservoir wordt gereinigd.
Ik vind dat we haar moeten uitnodigen.
Een vakantie terwijl de loodgieters aan het werk zijn.
Het is al zo druk met Freddy's vriend én Minnie Beebe.
Moet dat, Freddy?
Je mag Charlotte niet.
Ze werkt op m'n zenuwen.
En Cecil werd helemaal gek van haar in Rome.
Verpest onze laatste zomer nou niet.
Doe ons een plezier en vraag haar niet.
Wij stemmen tegen Miss Bartlett.
Dat is niet aardig van jullie.
Jullie hebben elkaar en die arme Charlotte...
Alweer 'arme Charlotte'.
Heeft geen water en de loodgieters in huis.
Speel een concertina met een melancholieke wijs
bespeel de smachtende harp met hart en ziel
laat de piano's krachtig klinken
met een echo uit het verleden
daarna spelen ze een sonate
met een obbligato in G.
Of was het in Es?
Was het niet mooi? - Jawel, prachtig.
Toen hieven ze een prachtig lied aan
scherzando, ma non troppo P P P
Is er iets met Cecil?
Want anders begrijp ik z'n gedrag niet.
Als ik iets zeg, krimpt hij ineen. Ik zie het. Spreek me maar niet tegen.
Ik ben niet kunstzinnig...
niet geletterd en geen intellectueel.
Je vader heeft het meubilair gekocht en daar moeten we het mee doen.
Cecil is niet met opzet onbeleefd.
Hij heeft het me uitgelegd. Hij verdraagt geen lelijke dingen.
Het gaat niet om de mensen.
Is Freddy een ding of een mens als hij zingt?
Een echt muzikaal mens houdt niet van komische liederen.
Mag hij dan het plezier vergallen voor de anderen?
Kleed je om. - Goed, moeder.
Lucy, zijn we zondag vrij? Ik wil George vragen om te komen tennissen.
Hij is waanzinnig goed. Grandioos.
George Emerson is gewoon geweldig.
Wat is dat voor lawaai? Freddy, laat Lucy los.
Maak je m'n haakjes vast?
Moet Charlotte komen? - Nee.
Freddy wil de Emersons uitnodigen. - Dat hoeft niet.
En jij bent teleurgesteld in Cecil.
Geef me een zoen.
Als je wilt dat Charlotte komt, met die toestanden met haar boiler...
Ze was erg aardig voor me. - Geef me nog een zoen.
Zal ik het raam dichtdoen? - Graag.
Kruier.
Hier staat Dorking op. Dat was het vorige station.
Wat ergerlijk.
Ik zal een rijtuig moeten nemen.
Mr Emerson, wat doet u hier?
M'n vader woont hier. Ik ben het weekend hier.
Gaat het?
Lucy, ik heb hém gezien op het station. Ik wist het niet.
M'n arme Lucia...
M'n lieve Marion. Wat dom van mij. Je zult het me nooit vergeven.
Freddy, betaal het rijtuig. - Nee, dat doe ik. Ik sta erop.
Hoe maakt u het, Mr Vyse?
Dit is Mr Floyd, Freddy's vriend.
Ik wil het rijtuig betalen. - En dit is Minnie. Sta op.
Het nichtje van Mr Beebe.
Ik wil echt betalen. - Als u erop staat.
Vijf shilling plus een shilling fooi. - Ik los m'n schulden direct af.
Heeft iemand wisselgeld?
Hoeveel is het? Wie krijgt nu de sovereign?
We tossen erom. - Doe het niet.
Ik wil geen spelbreker zijn, maar ik doe de verliezer tekort.
Ik krijg nog vijftien shilling van Freddy. Geef het pond maar aan mij.
Aan u? Hoe bedoelt u dat, Mr Vyse?
Omdat vijftien shilling plus vijf shilling één pond is.
Waarom krijgt Mr Vyse het pond? Niet doen.
Ga zitten en drink een kop thee.
Hoeft Miss weet-ik-veel de fooi niet te betalen?
Dat is waar ook, de fooi. Goed dat je me daar aan laat denken.
O jee, kan iemand een halve kroon wisselen?
Cecil, geef me die sovereign. Ik vraag of Mary kan wisselen.
O jee, wat ben ik weer lastig.
Arme Charlotte.
Mary, kun jij geld wisselen?
Een sovereign.
Heb je hem over hém verteld? - Ik heb het aan niemand verteld.
Dat had ik beloofd. Hier is je geld. Losse shillings en twee halve kronen.
Nu kun je je schulden betalen.
Wat vreselijk. Stel je voor dat Mr Vyse het uit een andere bron hoort.
Er is geen andere bron.
George kan 't aan z'n vader vertellen. - Dat doet hij niet.
Hoe weet je dat? - Dat weet ik.
Zullen we naar buiten gaan? - Wacht nog even.
Misschien komt er geen kans meer om te praten. Heb je hem gesproken?
Ik heb hem gezien.
Je moet niet denken dat hij me adoreert of zo. Dat is niet zo.
Freddy, laat dat.
'Onder een loggia' door Eleanor Lavish
Lucy, wat doet dat boek daar?
Wie laat er nou boeken buiten rondslingeren?
Het is een bibliotheekboek van Cecil. - Ruim het op.
Het is een speciale collecte. Dus ik wil geen kleingeld zien.
En geef Minnie een sixpence. Waar is ze eigenlijk?
Lieve Marion, ik heb helaas geen kleingeld. Kun jij...
Geen probleem. Ga maar zitten. - Wat zie je er mooi uit.
Rijden maar.
Tot ziens. Wees braaf.
'Onder een loggia' een romance in Italië
'Er is geen mooier plek op aarde waar over liefde wordt gesproken.
De zilveren schemering, de rondvliegende zwaluwen...
de geur van de aarde...
Zij vullen m'n hart met een onuitsprekelijk geluksgevoel.
En zo, gevangen in een strijd op leven en dood...
verbeeldden zij het eeuwige gevecht van man tegen man.
Ze gorden hun wapens om en maken zich op voor de strijd.'.
Luister, Lucy. Drie gescheiden infinitieven.
'En toen werd de strijdkreet nogmaals gehoord, m'n vrienden.'.
Foei, Mr Floyd.
Het verhaal speelt in Florence bij zonsondergang.
Zonsondergang in Italië.
Vind je het erg om te verliezen? - Natuurlijk.
Je speelt anders niet geweldig. Ik werd verblind door de zon.
Dat zeg ik ook niet.
Onder Orcagna's loggia, ook wel de loggia van Lanzi genoemd...
Hoe heet het boek?
'Onder een loggia' door Eleanor Lavish.
Mijn god. Kent u haar nog? - Natuurlijk.
Geen wonder dat het zo slecht is.
Maar je moet het lezen als je haar kent.
Deze beschrijving zal ik je besparen. - Nee, lees voor.
Hoe vindt u het uitzicht hier?
Volgens pa is één uitzicht perfect. Dat van de hemel boven ons hoofd.
Uw vader heeft zeker Dante gelezen.
Lees nou voor. - Niet als Mr Emerson bij ons zit.
Toe nou. Het is zo leuk om malle dingen voorgelezen te krijgen.
Mr Emerson kan tennisballen gaan rapen als hij ons te frivool vindt.
Is dat een bevel? - Welnee.
Het staat in hoofdstuk twee. Zoek hoofdstuk twee voor me op.
Geef maar. - Laat maar. Het is echt heel dom.
Cecil...
'Ver van de torens van Florence liep ze als in een droom...
door een zee van wuivend gerst met hier en daar een rode papaver.
Onopgemerkt naderde hij haar.' Onsterfelijk, nietwaar?
'Geen verklaring kwam over z'n lippen als bij formele geliefden.
Hij werd niet gehinderd door welsprekendheid.
Hij nam haar gewoon in z'n armen.'.
Dit is het niet. Er is een leuker stuk.
Zullen we gaan eten? - Liever thee dan Eleanor Lavish.
Neem me niet kwalijk.
Charlotte, kan ik je even spreken?
Cecil, ga maar vast voor. Ik kom zo.
Ken je Miss Lavish' boek? Er wordt een liefdesscène in beschreven.
Weet je daarvan?
Weet jij daar iets van?
Het speelt op een heuvel. Florence ligt in de verte.
Er zijn papavers en gerstvelden.
Dat kan geen toeval zijn. Hoe kon je het haar vertellen?
Lucy, meisje toch. Heeft ze dat in haar boek verwerkt?
Eleanor Lavish zal nooit meer m'n vriendin zijn.
Je hebt het dus verteld. Waarom? Ik mocht niets aan moeder vertellen.
Cecil las het voor.
En die man beledigde me weer achter Cecils rug.
Waarom heb je het haar verteld?
Ik zal het mezelf nooit vergeven al lig ik op m'n sterfbed.
Ga hem halen.
Mr Vyse? - Nee, die ander.
Nu regel ik het zelf.
Liegen tegen George.
Mr Emerson. - U hebt een mooie match gemist.
Charlotte, blijf hier.
Mr Emerson, laat u niet meer in dit huis zien zo lang ik hier woon.
Dat kan ik niet. - Geen discussie.
Ga nu maar, anders moet ik Mr Vyse erbij roepen.
Trouw je met die man? - Je maakt je belachelijk.
Ik zou niets gezegd hebben als Cecil een ander mens was geweest.
Hij is er de man niet naar om iemand echt te kennen, zeker geen vrouw.
Hij weet niet wat een vrouw is.
Hij beschouwt je als een bezit, als een schilderij of een ivoren doos.
Lets om mee te pronken.
Hij wil niet dat je een eigen leven leidt.
Hij houdt niet van je.
Maar ik wel. Ik wil dat je je eigen gedachten en gevoelens hebt...
zelfs als je in m'n armen ligt.
Miss Bartlett, deze keer zou u ons niet tegenhouden.
Het is onze laatste kans.
Besef je wel wat een groot geluk het is als je de ware tegenkomt.
Het is een zegen.
Het feit dat ik van Cecil houd, is zeker niet belangrijk.
Er is iets overweldigends gebeurd tussen ons. Dat betekent...
dat niets ons nog ooit in de weg mag staan.
Dat moet je begrijpen. - Ik weet niet wat je bedoelt.
Dat moet iedereen begrijpen.
Je moet nu gaan.
Ik had niet naar je moeten luisteren.
Je hebt niet geluisterd, anders begreep je het.
Ga nu.
Ik wil niets meer horen. - Hou op, jongelui.
Heb jij niet genoeg aangericht? Hou je erbuiten.
Het is zinloos. Laat me gaan, Miss Bartlett.
Laat Mr Emerson gaan.
Ik zal het me nooit vergeven. - Dat doe je wel. Telkens weer.
Hoe komt het dat vrouwelijke auteurs zulke onzin schrijven over Italië?
We kunnen nog een set spelen. - Mr Emerson moest weg.
Wat vervelend.
Cecil, doe jij mee?
Voor deze ene keer. Het is Floyds laatste dag.
Zoals je vanochtend zei: Er zijn mannen die alleen deugen voor boeken.
Ik moet bekennen dat ik zo'n man ben.
Liegen tegen Cecil.
Omdat ik niet met Freddy wilde tennissen?
Ik tennis nooit. Ik kan het niet. - Laat maar.
Het was de laatste druppel. Ik kan niet met je trouwen.
We zijn te verschillend. - Maar ik...
Ik houd van je.
Ik dacht dat jij ook van mij hield.
Dat was niet zo.
Ik dacht dat ik van je hield.
Het spijt me.
En wat jouw liefde betreft... Je houdt niet echt van mij.
Echt niet, je beschouwt me als een ding. Een ding dat je bezit.
Een schilderij. Een Leonardo.
Ik wil geen Leonardo zijn. Ik wil mezelf zijn.
Laten we maar ophouden. Anders zeg ik dingen die ik later berouw.
Je houdt niet van me. Dat is duidelijk.
Ik heb geen recht om het te vragen...
maar het zou minder pijn doen als ik wist waarom.
Omdat...
Je kent niemand echt, zeker geen vrouw.
Dat bedoel ik niet precies, maar je blijft maar vragen stellen.
Je wilt dat ik me net als jij begraaf in boeken.
Daarom verbreek ik de verloving.
Het is waar.
In grote lijnen.
Je bent vanavond zo anders. Alsof je met een andere stem spreekt.
Wat bedoel je daarmee?
Als je denkt dat ik verliefd ben, heb je het mis.
Ik zie een kracht in je die ik niet eerder had bemerkt.
Als een meisje de verloving verbreekt, denkt iedereen dat ze een ander heeft.
Dat is walgelijk. Harteloos.
Vergeef me als ik domme dingen zeg. Ik ben in de war.
We kunnen maar beter gaan slapen.
Laat mij dat maar doen.
Ik moet je eigenlijk bedanken voor wat je hebt gedaan.
Jij laat me zien wie ik werkelijk ben.
Ik bewonder je moed.
Geef je me een hand?
Natuurlijk, Cecil.
Welterusten. Het spijt me.
Bedankt dat je het zo goed opneemt.
'Nu de dagen killer worden en we nog geen eigen huis hebben...
vindt m'n zus dat we naar een warmer klimaat moeten trekken.
De arts schrijft een speciaal brood voor, maar dat nemen we wel mee.
Het is een kwestie van de boot nemen en daarna de trein.'.
Hallo. Aan de wandel, Mr Vyse?
Ik heb een alleraardigste brief gekregen van de dames Alan.
Ik zal hem voorlezen.
'Florence deed m'n zus zo goed. Deze winter gaan we naar Athene.
Het is wel een hele reis.' Geweldig, hè? Zo romantisch.
Hoe komen ze op het idee?
Kent u de dames Alan? - Nee.
Dan kunt u de romantiek hiervan niet waarderen.
Ik ben nooit in Griekenland geweest en ik ga er ook niet heen.
Het is te groots voor ons.
Heb je lucifers?
U hebt helemaal gelijk. Griekenland is niets voor ons.
Tot ziens.
Mr Beebe, m'n lucifers.
M'n lucifers.
Cecil is van slag. Lucy wil niet trouwen.
Sinds gisteravond.
Zal ik naar jullie huis gaan? - Doe dat maar.
Rijden maar.
Nee, Carlotte. Niet de schaar als ik m'n handen vol heb.
Goedemiddag.
Wat een vreselijke toestand.
Iedereen doet zo naar. Laten we uit gaan eten.
Dat is een goed idee. Haal je mantel en je hoed.
Minnie en ik gaan naar de Beehive. Gaat u mee, Miss Bartlett?
Doe dat maar, Charlotte. - Nee, dank u.
Er is niemand om je te helpen, ook al heb je niet veel aan mij.
Heb je je pijn gedaan? - Neem me niet kwalijk.
Liegen tegen Mrs Honeychurch, Mr Beebe, Freddy en het personeel.
Een enige brief van de dames Alan. Ze gaan naar Griekenland.
Ik zal een stuk voorlezen.
'Beste Mr Beebe. Ik denk niet dat we verder zullen gaan dan Athene...
maar als u een goed pension weet in Constantinopel...
zijn we u zeer dankbaar.'.
Geweldig, hè? Ze maken nog eens een reis om de wereld.
Enig.
Miss Honeychurch, je broer heeft het me verteld.
O ja? - Ik zal er met niemand over spreken.
Moeder, Charlotte, Cecil, Freddy, u...
Je hebt vast de juiste beslissing genomen.
Vertel wat meer over de dames. Wat een goed idee van ze.
Ze moeten vanuit Venetië een boot nemen langs de Illyrische kust.
Zei Freddy dat hij meteen terugkwam? - Nee.
Ik hoop niet dat hij gaat kletsen. Kon ik maar mee met de dames.
Kan je moeder je alweer missen? - Ze zal wel moeten. Ik moet weg.
Dat vindt u toch ook? Charlotte, de dames gaan naar Constantinopel.
Het plan is voorlopig Athene. - Ik wil al heel lang naar Ko...Athene.
Kunnen Minnie en ik je verleiden tot een uitje naar de Beehive?
Nou Minnie, dan moeten we met z'n tweetjes eten. Goedemiddag.
We moeten moeder overhalen.
Ik moet toch ergens heen. Het doet er niet toe waarheen.
Ik moet hier weg voordat het bekend wordt.
Dat ik de verloving verbroken heb.
Zou Mr Emerson denken dat het om hem is?
Wat ben je toch traag van begrip.
Er mogen geen praatjes van komen, maar Griekenland...
Jij moet naar moeder gaan en zeggen dat ik naar Griekenland moet.
Weet je het zeker? Ik wil doen wat het beste voor je is.
Dat zeg ik je toch. Doe nou maar gewoon wat ik vraag.
Waarom ziet ze er zo uit? - Hoe?
Als Charlotte Bartlett.
Omdat ze Charlotte Bartlett is.
Luister niet
naar dat gezang
het rode goud
moet gij laten liggen.
De melodie is goed, maar de tekst is vreselijk.
Marion, Lucy heeft een plan.
Is het niet vreselijk?
Het ene na het andere valt om.
De dames Alan gaan naar Griekenland. - Ik wens ze een goede reis.
Lucy wil meegaan tot Athene. - Wat?
En daarna naar Delphi als de weg veilig is.
Ledig hart en hand en oog
rustig leven en vredig sterven
ledig hart en hand en oog
rustig leven en vredig sterven.
Je kunt alles meenemen, maar laat de Thoreau zo lang hier.
Het is een lelijk huis. We hebben ons hier nooit thuis gevoeld.
Ik moet de trein halen. De verhuizers doen de rest.
Nee, je mag je rug niet overbelasten.
Ik kom het weekend niet. Dat heeft geen zin.
De week erna kom ik je halen.
Zeeppapiertjes zijn heerlijk om je te verfrissen in de trein.
Maar dat weet jij allemaal wel. En Mr Vyse kan je helpen.
Een heer is zo'n steun. Wat fijn dat Mr Vyse je laat gaan.
Zal hij je achterna reizen? - Of moet hij in Londen blijven?
We zullen hem zien bij het vertrek. - Lucy wil daar niemand bij hebben.
O nee? Ik zou denken dat in dit geval...
Moet u al gaan? - Onze trein vertrekt zo.
Het was fijn om u te ontmoeten. We zullen vaak schrijven.
We zullen mooie prentbriefkaarten sturen.
Dat ging maar net goed. - Ze hadden het door. Erg onplezierig.
Ik begrijp dat stiekeme gedoe niet.
Je hebt Cecil aan de kant gezet. Prima.
Waarom maken we het niet bekend? - Ik heb het beloofd.
Het is nog maar een paar dagen.
Ik had sterk het idee dat onze lieve Lucy niet...
Maak je zinnen toch eens af. Het wordt steeds erger.
Ze zag er niet uit als een toekomstige bruid.
Hoe moet die er dan uitzien, volgens jouw ervaring op dat gebied?
Dat weet ik ook niet, maar er ontbrak iets.
Als je het dan precies wilt weten, Teresa. Ze straalde niet.
Wat gebeurt er bij uw buren? - Helaas, ze vertrekken.
De reumatiek speelt weer op bij de oude Mr Emerson.
Hij is gevlucht voor de verhuizers.
Mag ik hier op Mrs Honeychurch wachten?
Natuurlijk, maar u moet mij helaas excuseren.
Mr Emerson. Miss Bartlett.
Het spijt me dat u last van reumatiek hebt gekregen.
Het is niet zozeer de reumatiek als wel m'n zoon.
George vindt het zo erg.
Had hij het maar eerder verteld.
Heeft hij niets verteld over Italië? - Geen woord.
Dat zei Lucy al. - Ik weet het pas sinds zondag.
Wat heeft hij u verteld? - Dat hij van haar houdt.
Neem toch plaats.
Volgens mij hoor ik het rijtuig. Ik mag m'n nicht niet laten wachten.
Er is geen rijtuig.
Ga zitten, m'n beste.
Iedereen heeft gelogen, behalve George.
En nu gaat Miss Honeychurch in januari trouwen met Mr Vyse.
Ze heeft de verloving verbroken.
Het is allemaal zeer tactvol en discreet gebeurd.
En we willen het graag voorlopig stilhouden.
Soms moet er gezwegen worden en soms moet men spreken.
Er is geen rijtuig te horen. Ga nou toch eens rustig zitten.
Hier, neem een kussentje.
Zo, u ziet er al veel beter uit.
Ze gaat dus niet trouwen met Mr Vyse.
Waarom wil je naar Griekenland?
Waarom wil je naar het andere eind van de wereld?
Je vindt het thuis niet meer fijn. Je hebt genoeg van Freddy en mij.
Natuurlijk vind ik het hier wel fijn.
Maar ik wil in de toekomst ook vaker in Londen verblijven.
Misschien wil ik wel een appartement delen met een meisje.
Volgend jaar krijg ik m'n geld.
Om met schrijfmachines en sleutels in de weer te gaan...
Misschien ben ik wat voorbarig. - Nu lijk je net Charlotte Bartlett.
Ja, sprekend.
Charlotte en ik lijken helemaal niet op elkaar.
Vroeger niet.
Mag de kap omlaag?
Mag de kap omlaag, Powell?
Powell, staat dat huis weer te huur? - Sir Harry zoekt nieuwe huurders.
Wat jammer van de Emersons. Freddy zal het erg vinden en ik ook.
Rijd maar de winkels.
Zulke aardige mensen. Wat jammer nou.
Geen Charlotte.
Kijk eens of ze bij Mr Beebe is.
Maar niet treuzelen. Mary heeft een pastei in de oven.
Hoor je wat ik zeg, Lucy?
Liegen tegen Mr Emerson.
Mr Emerson zegt dat het zijn schuld is.
Ik heb hem geleerd om op de liefde te vertrouwen. Ik zei: Heb lief.
Doe wat je gevoel je ingeeft.
Dus het is allemaal mijn schuld. - Waar ga je heen?
Je moeder heeft aangeboden me te halen in haar rijtuig.
Ik wil niemand laten wachten, zeker geen goede gastvrouw.
Waar is Lucy nou weer? Stap jij maar in.
Als Mary's pastei mislukt, moppert ze de hele week.
Kom hier zitten. - Deze plaats is goed genoeg.
Maar je rijdt liever vooruit.
Ik wil niet over uw zoon praten, noch z'n naam horen.
Hij heeft zich misdragen.
Hij heeft zich vreselijk misdragen.
Dat is niet waar. Hij heeft iets gedaan wat hij niet had moeten doen.
U hebt gelijk. 'Vreselijk' is te sterk uitgedrukt.
Laten we er maar niet over praten. - George komt me halen.
Hij houdt het hier niet meer uit en ik wil bij hem zijn.
Hij zegt dat de gedachte om je te zien of over je te horen...
Ga niet weg. In elk geval niet voor mij. Ik ga naar Griekenland.
U moet dit aangename huis niet verlaten.
Waarom ga je naar Griekenland?
Vergeef me, maar je bent in de war.
Volgens mij ga je naar Griekenland en heb je de verloving verbroken...
Ja, ze heeft het me verteld.
Omdat je van George houdt.
Het licht is verdwenen uit je mooie gezichtje, net als bij George.
En nu maak ik je ook nog aan het huilen. Vergeef me.
Ik moet wel naar Griekenland. De kaartjes zijn al gekocht.
Het kan niet. - Er is maar één ding dat niet kan.
En dat is liefhebben en ervoor weglopen.
Je houdt van George.
Je houdt met hart en ziel van hem en hij houdt van jou.
Natuurlijk houd ik van hem. Wat dachten jullie dan?
Vriendin... - Moeder roept. Ik moet nu gaan.
Ze vertrouwen me. - Waarom?
Je houdt iedereen voor de gek, inclusief jezelf.
Charlotte, kom hier zitten. Rijden, Powell.
Eerst Italië, nu weer Griekenland. - Misschien gaat het niet door.
Stop, Lucy moet ons iets vertellen.
'Lieve Charlotte. Na een vreselijke reis waarin de bagage verloren ging...
kwamen we aan in Florence. Het pension is nog precies hetzelfde.
De signora terroriseert nog steeds het personeel...
en de gasten lijken op de dames Alan, Mr Beebe en op Charlotte en Lucy.'.
We zouden kamers met uitzicht krijgen. - Niet hier.
Ik bespreek het morgen met de signora. Niet nu.
Het is zo oneerlijk.
Vindt u niet dat je in Florence een kamer met uitzicht moet hebben?
Wij hebben een kamer met uitzicht.
Nog een kus.
Ik ben aan het lezen. - Toe maar.
Wat lees je? - Een brief van Freddy.
Wat schrijft hij?
Die domme jongen. Hij probeert heel afgemeten te doen.
Maar iedereen wist toch dat we in het voorjaar op reis zouden gaan?